Select Page

Bruiloft en aanverwante zaken

by | mei 5, 2014 | feiten

Toen wij gingen trouwen, zo’n honderd jaar geleden, hadden we alles keurig volgens het boekje geregeld. Er was het ja-woord in het stadhuis van Utrecht, een foto-uurtje, een moment met thee en taart voor de naaste familie, een diner, een feest met alle vrienden erbij en een bruidssuite. Er gingen een paar zaken niet helemaal zoals bedacht en het is jammer dat je maar één keer trouwt, zoals ik van plan was, want sommige dingen zou ik nu beslist anders aanpakken.

We kwamen bijvoorbeeld zelf  laat aan op het feest omdat het diner uit was gelopen. De sfeer was al behoorlijk uitgelaten en wij konden er veel te kort van genieten. Een paar uur alweer na onze grootse entrée moest ik mijn kersverse man, die altijd ’t liefst als laatste de deur dicht trekt, bij zijn vrienden vandaan sleuren. De bruidsauto wachtte om ons naar het hotel te brengen. Wie heeft dat bedacht? Dat je op je eigen feest als eerste weg moet?? Achteraf zagen we in het gastenboek dat de rest nog zeker een uur door was gegaan. De hanenpoten werden steeds vager en gezien de rekening was iedereen rondom dronken het stadskasteel uit geschopt. Daar baalden we van, daar hadden we eigenlijk wel bij willen zijn.

Maar ik was broodnuchter aan het eind van het feest, en niet omdat ik zo snel weer weg moest. Ik was namelijk zwanger. Dat was niet helemaal volgens de planning. Het was de eerste keer dat ik probeerde zwanger te worden, en we bleken bovenmatig vruchtbaar. Zoiets kun je helaas niet oefenen qua timing. Fantastisch natuurlijk maar ik kreeg er voor op mijn lazer bij de winkel waar ik mijn bruidsjurk voor de tweede maal ging passen. De verkoopster kon haar irritatie niet verbergen toen ik het vertelde. Moesten ze de jurk helemaal ‘uitleggen’ omdat ik ‘stout was geweest’. De jurk was leuk, maar die bruidsmodezaak, die zou ik een tweede keer zeker niet binnen stappen.

Toen wij ’s nachts in vol ornaat in het hotel aankwamen, verwachtte ik een hartelijk ontvangst. Een felicitatie misschien. De vraag of we een mooie dag hadden gehad. Of een compliment over mijn jurk, al vond ze hem misschien lelijk. IETS! Maar nee, het meisje bij de receptie keek even op, gluurde toen op haar beeldscherm en gaf ons de sleutel. Op de kamer geen enkele aanwijzing dat wij zojuist getrouwd waren. Gewoon, een hotelkamer. Met een bubbelbad, dat wel, maar die maakte vooral een hoop lawaai zo midden in de nacht.

Dus, toen ik de B&B begon en er een bruidspaar boekte bedacht ik me dat ik dat eens even heel anders ging aanpakken. Romantiek, verwennerij, aandacht, gewoon een verlenging van de bruiloft waarin je centraal hebt gestaan. Inmiddels ben ik er achter gekomen dat er maar weinig echte bruidssuites in deze omgeving zijn. Dus ik heb een speciaal bruidsarrangement bedacht. Geen bubbelbad, geen hartvormig bed, maar wel een witte ‘hemel’ en een sprei met rozenblaadjes. De namen op de deur, kaarsen overal, een brandend lampje en de haard aan bij binnenkomst, een fles champagne in de koeler, een kaartje met een persoonlijke felicitatie en uitgebreid ontbijt op bed. De meeste bruidsparen komen via de Parel van Zuilen, even verderop aan de Vecht, en worden hier ’s nachts met een witte sloep van Boei26 voor het huis afgezet. Romantischer dan dat kan ik het niet bedenken. Een compliment over de jurk kan ik niet geven, meestal slaap ik als het bruidspaar met de sleutel binnen komt, maar ik zorg er altijd voor dat ik ze even heb gezien overdag, en anders mag ze hem alsnog showen, the day after.

Zo hoort het, vind ik. Geen mens mag na zo’n dag in de rommel van zijn eigen huis terecht komen en de volgende ochtend katerig wakker worden met alleen nog een halfje oud brood in de kast. Maar al helemaal niet in een saai hotel waar niemand de moeite neemt om er iets speciaals van te maken, als je zojuist de grootste stap van je leven hebt genomen.
Follow my blog with Bloglovin

Follow