Select Page
B&B als Peeskamer

B&B als Peeskamer

Ja, lieve lezers, je maakt wat mee als B&B houderes. De B&B is niet alleen leuk voor zakenmensen en toeristen, bruidsparen en dagjesmensen. Het is ook ontdekt als een romantische plek voor stiekeme geliefden. Vreemdgangers tijdens kantooruren, de bankdirecteur met zijn vriendinnetje en het is zelfs als peeskamer ingezet door een jonge meid om haar klanten te ontvangen. Ik heb ze voorbij zien komen en dacht er het mijne van. 

Wat te denken van het volgende verzoek: “Wij willen graag om 12.00 inchecken. Is het bed met een groot matras of zijn het twee losse matrassen? Ontbijt is niet nodig.” Dit betekent: we komen een uurke of wat onze lusten botvieren en we zijn voor het avondeten weer vertrokken. Dit verzoek heb ik overigens beantwoord met: “Gezien uw aanvraag ga ik ervan uit dat het hier niet om een overnachting gaat. Ik wil u er graag op wijzen dat ik de kamer niet voor enkel overdag verhuur. Wij wonen hier met ons gezin met drie kinderen, die overdag geen rekening houden met gasten.” Ze heeft prompt geannuleerd. 

Ik snap het niet. Als je dan stiekem doet, doe dat dan in een anoniemere omgeving: een groot hotel liever. Je maakt jezelf hier behoorlijk chantabel, want ik onthou wie je bent, wat je kwam doen en misschien ken ik wel iemand uit je omgeving, je partner bijvoorbeeld. En ik heb geen beroepsgeheim.

Een keurige CEO van een bank kwam hier eens zakelijk overnachten en ik was uiteraard gevleid toen hij de volgende ochtend zei dat hij graag ook een keer met zijn vrouw wilde komen, want het was toch wel een heel leuke romantische plek. Dat vond ik aandoenlijk. Maar daar kwam ik toch een beetje van terug toen hij inderdaad een tijdje daarna weer boekte en op de stoep stond met een meisje van zeker 30 jaar jonger, dik in de make-up, minirok, palen van hakken en duidelijk niet zijn vrouw. Hij gedroeg zich ineens als een verliefde puber en zij bracht eigenlijk geen stom woord uit. Een aanfluiting vond ik het. Een afknapper ook. 

En toen kwam Marieke*. Marieke was een knappe meid, die voor twee had geboekt, maar alleen incheckte. Juist op die dag had ik mijn schoonmoeder even laten open doen omdat ik met de honden uit moest. Dus toen ik even later op de deur klopte om kennis te maken was ik verbaasd dat er niet werd open gedaan. Wel hoorde ik geritsel van de lakens en gedoe in de badkamer. Raar. Zijn er nu dan ineens wel twee mensen binnen? En heeft ze dan zelf iemand binnen gelaten? Ik bedacht dat ik later nog weleens zou proberen. Maar in de avond was er niemand.

Pas veel later kwam ze ‘thuis’ , ze was afgezet door iemand met een auto, en ze leek behoorlijk aangeschoten. Ik stelde me voor en ik vroeg of ze alleen was, in verband met het ontbijt de volgende ochtend. “Nee hoor”, zei ze “er komt zo nog iemand”. Raar. Je noemt je partner of vriend of wat dan ook toch niet “iemand”. Even later kwam er een man met een koffertje binnen. Ik keek het maar met lede ogen aan. Volgende ochtend: madam verscheen alleen aan het ontbijt. Er was flink gerookt in de kamer, maar dat ontkende ze. Ze betaalde cash en vertrok met achterlating van een enorme puinhoop. Een overstroomde douche, sigarettenpeuken en lege wijnflessen in de tuin achter het raam. Die middag kwamen mijn oude overbuurtjes me tegemoet lopen op straat. Wat ze nou toch hadden meegemaakt: er was een live pornoshow opgevoerd in onze kamer. “Het ging de hele avond door en ze deden alles met de gordijnen wagenwijd open en het licht aan.”

Oh dear Marieke, wat onfatsoenlijk is dat nou. Je begrijpt, een volgende boeking onder jouw naam zal ik moeten weigeren, dat kan tegenwoordig, onder de knop “rapporteer wangedrag van gast”, van Booking,com. 

Toch heb ik even een lucratieve gedachte gehad. Als ik mijn B&B aanmeld bij een website als “Secretrooms”  kan ik zowel overdag als ’s avonds de kamer verhuren. Dubbel inkomen! Het is namelijk niet altijd stom. Ik heb ook eens een heel leuk stel gehad dat overdag superverliefd incheckte, en eind van de middag met achterlating van een briefje en veel te veel geld weer vetrokken was. Ze moesten zogenaamd halsoverkop weg. Ik heb ze een sms gestuurd. Dat ik al wel zo’n vermoeden had dat ze niet bleven overnachten maar dat ze toch echt teveel betaald hadden. Dat ik de volgende keer wel een flesje champagne voor ze zou klaar zetten. Dat werd gelukkig hoog gewaardeerd, want ja, ze waren inderdaad elkaars liefde van hun leven, maar het lag gecompliceerd. 

Laat ik het voor mezelf maar simpel houden: geen geheim kamertje. Creatievelingen zullen er altijd blijven komen. Zo maak ik ook eens wat mee en zonder hen had ik dan dit stukje weer niet kunnen schrijven. 

*Marieke heette eigenlijk niet Marieke. 

Uitdaging of afwijzen?

Uitdaging of afwijzen?

Als B&B houder ben je vaak maar een eenzame ziel. Ik heb geen collega’s, geen medewerkers, geen baas, ik beslis alles in mijn eentje. Natuurlijk is dat precies wat ik nu zo leuk vind aan dit bestaan, maar soms wil ik ook wel eens een potje klagen of raad vragen aan soortgenoten. Internetforums van B&B eigenaren zoek ik dan op. En dan blijkt dat we allemaal ongeveer dezelfde rare dingen meemaken.

Zo las ik dat er bij een B&B een kamer werd gehuurd voor een week door een alleenstaande vrouw. De dame verliet nooit de kamer, sterker, ze kreeg steeds bezoek. Van mannelijke gasten, in dure auto’s, de één na de ander. Je denkt en voelt van alles, maar wat doe je dan als eigenaar? Op zulke zaken ben je niet voorbereid, je verwacht niet dat iemand de brutaliteit heeft om jouw kamer als pees kamer te gebruiken. Je kunt het bovendien waarschijnlijk niet eens bewijzen.

Bij mij was het niet zo overduidelijk, maar ik heb weleens een aanvraag gehad van een man die zijn vriendin van Schiphol zou halen, dan even wilde ‘uitrusten’ bij ons, overdag tussen 12.00 en 16.00, en daarna zouden ze doorrijden naar het oosten van het land. Ik vroeg me af hoe vermoeiend het nou écht was om even door te rijden, maar bedacht me later dat het verhaal waarschijnlijk niet helemaal waar was. Ik heb het in elk geval afgewezen omdat ik het vooral vaag en lastig vond.

Een andere keer ging het slinkser, ik kreeg een boeking binnen met de uitdrukkelijke vraag of het bed uit twee of één matras bestond. De dag ervoor vertelde de boekster me dat ze om 12 uur al wilden inchecken. En pas de dag zelf mailde ze ’s morgens dat ze geen ontbijt hoefden. Toen heb ik vriendelijk maar resoluut terug gemaild dat ze dan waarschijnlijk niet voor een overnachting kwamen en dat dat niet de bedoeling was van mijn B&B. Ik vond het best truttig van mezelf, en ik zag eerlijk gezegd ook een hele nieuwe markt ineens: ik kon de B&B zomaar als romantische plaats voor overdag aanbieden voor geheime verliefden! En ’s avonds gewoon voor de doorsnee gast! Dubbel verdienen! Maar nee, het stuitte me erg tegen de borst. Ik hou helemaal niet van stiekem gedoe en ik zie het al voor me dat er verhitte toestanden in mijn kamertje plaatsvinden terwijl ik daar boven sta te strijken, bij wijze van spreken. Terwijl dat natuurlijk ’s nachts evengoed gebeurt, sja, maar dan ligt het er meestal niet zo dik bovenop en ik strijk nooit ’s nachts.

Een aanvraag voor alleen een douche heb ik laatst wel toegestaan, omdat ik het me zo goed kon voorstellen. Twee collega’s kwamen ’s morgens aan op Schiphol van een lange vlucht en ze wilden zich heel graag opfrissen voordat ze doorgingen naar hun zakelijke afspraak hier in de buurt. Het was het kortste bezoek ooit. Binnen een uur waren ze weer weg, ontbijt sloegen ze af en ik weet zeker dat er alleen gedoucht is. Je voelt je ranzig en verkreukeld na een nachtvlucht, ik snap het wel. Het was een klein risico, want die dag had ik ook een gewone boeking, maar het pakte goed uit.

Er zijn gasten geweest die mijn grenzen probeerden op te rekken. Een vrouw die eigenlijk ook graag wilde dat ik het diner voor haar klaarmaakte omdat ze de restaurants in de buurt niet goed genoeg vond. Die dame was sowieso een enorme uitdaging want ze bleef een hele week en leek met niets tevreden. Ze liet me bijvoorbeeld elke ochtend een koolhydraatvrij ontbijt maken maar raakte het nooit aan. Sommige gasten kon ik afwijzen voordat ze arriveerden: Een Russisch stel dat niet samen bleek te komen maar met hun dochter van 11, maar die zou wel tussen hen in slapen; Een gezin dat vroeg of ik er niet twee matrassen bij kon leggen; Een man die pas om 1 uur ’s nachts wilde inchecken.  Maar staan ze eenmaal voor je deur, dan kun je niet zoveel meer. De enige gast die me heeft opgelicht belde ’s avonds vrij laat op, klonk gehaast en in nood en deed me geloven dat hij al vaker in de buurt had overnacht. Zijn gebruikelijke adres had geen plek en of hij bij mij terecht kon. Het zou voor vijf nachten zijn. Ik had toen nog niet zo veel aanloop en accepteerde. Maar toen hij eenmaal hier was aangekomen, in het donker, enorm groot en sterk, zonder identiteitsbewijs, toen vertrouwde ik de boel voor geen meter meer. Uitgerekend die avond was ik alleen thuis met de kinderen en ik heb geen oog dicht gedaan. De meneer heeft desondanks een riant ontbijt gekregen en is toen met de noorderzon vertrokken. Mijn gevoel klopte dus wel, maar kon ik dat hardmaken aan de deur?

Liever eerder ingrijpen dus. Bij de twee jonge bezoekers van een tijdje terug had ik daar geen kans toe. De heren boekten eind van de middag en stonden een kwartier daarna al aan de deur. Aller-charmantst waren ze maar ze ontweken elke poging van mij om er achter te komen wat ze in dit dorp kwamen doen. Stapels cash geld hadden ze op zak, hun namen waren op google niet te vinden en ze hadden een vreemd adres opgegeven. Toen sliep ik ook niet zo lekker. Ik heb de dag erna booking gemeld dat ik geen last-minute gasten meer wil. Telefonisch mag iedereen nog een poging wagen maar dit overviel me te zeer.

Op die internetforums kom ik de vraag vaak tegen; wat accepteer je en wat niet. En hoe breng je het als je iets niet accepteert? Is het een uitdaging of moet ik deze gasten afwijzen? Altijd leuk om te lezen hoe anderen iets oplossen. Ben je toch even niet meer die eenzame ploeteraar.

 

Follow