Select Page
Lekker makkelijk annuleren

Lekker makkelijk annuleren

Als je een hotelkamer boekt van maandag tot woensdag dan kan de hoteleigenaar er van uitgaan dat de kamer maandag tegen de middag of avond bezet is en woensdag na een uur of 11 weer vrij komt. Zou je zeggen. Maar die vlieger gaat allang niet meer op.

Reserveringen, ver vooruit, meerdere dagen of maar een nachtje worden met hetzelfde gemak weer geannuleerd. Ik ben gestopt om daar lang over in te zitten want even zo vaak worden die dagen weer geboekt door anderen.

Deze aankomende zaterdag 18 februari breekt alle records wat betreft boekingen en annuleringen. Ik heb maar één B&B kamer, en die is best gewild, vooral op zaterdag, maar dat hij op een bepaalde datum zes keer geboekt wordt, dat is een unicum. Het ging denk ik ongeveer zo:

Op 27 oktober 2016 bedacht de Roemeense meneer Merla dat het tijd werd voor een oppepper in de relatie. Wellicht is Valentijn ook tot Roemenië doorgedrongen en bedacht Merla dat de dinsdag wel een erg ongezellige dag was om dat te vieren en dat zaterdag de 18e beter uit kwam. En weet je wat, we doen de vrijdag er ook bij, dus hij surfte rond op Booking.Com en kwam een alleraardigst B&B’tje tegen in een pittoreske omgeving midden in Nederland. Romantischer kon het niet. Geboekt dus! Maar die avond kreeg Merla knetterende ruzie met zijn eega want die had hele andere plannen voor Valentijn. Merla dacht: Ho eens even, wij gaan helemaal nergens iets vieren op deze manier, ik ben er helemaal klaar mee, en Merla cancelde de boeking.

Op 5 november 2016 had ene Maike uit Duitsland een tof plan. We zullen nooit weten wat ze precies in de pen had maar bij haar boeking vermeldde ze dat ze om 11.00 op zaterdag wilde inchecken en om 15.00 op zondag pas wilde uitchecken. Feitelijk zou ik de gasten van vrijdagavond dan zo vroeg mogelijk de deur uit moeten werken om de kamer op tijd klaar te hebben voor mevrouw Maike. Dat was wel een ernstig geval van grenzen oprekken en ik ging daar als doorgewinterde B&B houder niet mee akkoord. Dat gaat bij Booking.Com gelukkig heel makkelijk: je geeft gewoon aan dat dat helaas niet mogelijk is. Diezelfde dag annuleerde mevrouw haar reservering.

De kamer was weer vrijgegeven, tot 10 november. Toen was Kristov uit Polen erg geïnteresseerd in een verblijf met zijn vrouw in onze herberg. Zou het een feestweekend zijn in het Oostblok? Ik heb eerlijk waar nog nooit eerder Roemeense of Poolse gasten gehad. Maar Kristov was lange tijd in zijn nopjes met dit uitje in het vooruitzicht totdat hij op 8 januari 2017 promotie maakte op zijn werk en waarschijnlijk de eerste maanden vast zou zitten aan weekenddiensten. Helaas, de 18e februari was het onmogelijk om er even tussenuit te gaan en op 9 januari moest Kristov tot zijn grote spijt zijn verblijf hier annuleren.

Op 10 januari kwam er een reservering binnen van Marisa uit Spanje en uw gastvrouw sprong een gat in de lucht want Spanjaarden komen hier niet zo veel en ik hou zo van die taal. Marisa was nog nooit in Nederland geweest en de typisch Hollandse uitstraling van Oud-Zuilen trok haar over de streep om die kant van Europa eens te gaan verkennen met haar vriendje. Ze vertelde op haar werk dat ze een B&B in Holanda had geboekt, maar niet iedereen reageerde even enthousiast. Een oudere collega wist te vertellen dat het hier zo koud is in februari dat ze soms een schaatstocht door het halve land uitzetten omdat alles bevroren is. Daar had de Andalusische Marisa niet bij stilgestaan en ze hield helemaal niet van kou! Op 21 januari annuleerde ze haar reservering.

Drie dagen later was Martin uit Keulen blij dat hij eindelijk een B&B gevonden had. Hij moest op 18 en 19 februari werken op de Jaarbeurs in Utrecht en wilde liever niet in het stadscentrum slapen. Hij had al eerder gezocht naar een klein hotelletje, buiten in de natuur waar hij ’s avonds nog een rondje kon hardlopen, maar pas op 24 januari zag hij dat B&B Klein Zuylenburg beschikbaarheid had. Precies wat hij zocht dus hij boekte. Een week later echter gleed hij lelijk uit op de trap bij zijn voordeur en bleek zijn enkel gebroken te zijn. Hij moest in het gips en de dokter zei dat het wel een week of zes kon duren voor hij weer gewoon kon lopen. Hardlopen zat er dus niet in, en dat weekend op de beurs was ook nog maar de vraag of hij dat zou volhouden. Waarschijnlijk zou zijn bedrijfspartner dat van hem overnemen. Hij moest dus helaas annuleren.

Op 7 februari j.l. werd de kamer geboekt door de Nederlandse Mathijs. Hij heeft nog twee dagen om kosteloos te annuleren dus ik blijf in spanning. Zal hij zich er van bewust zijn dat de kamer zo gewild is in deze B&B op zaterdag 18 februari 2017? Ik hoop het zo!

PS: Namen en land van afkomst zijn niet gefingeerd, maar we zullen nooit weten wie deze personen zijn.

Follow my blog with Bloglovin

Follow

De Vecht

De Vecht

Locatie, locatie, locatie, daar gaat het vooral om als je een B&B begint. Maar dat was voor ons niet de eerste reden om hier te gaan wonen. We wilden vooral dicht bij Utrecht blijven en toch de stad uit. Dat we hier op een B&B toplocatie zitten, bleek pas later.

Oud-Zuilen alleen al is een bezoek waard: het Slot Zuylen, de landerijen eromheen, de mooie huizen, het bruggetje over de Vecht. Er is geen winkel, geen markt, geen vertier, maar het is puur en Oud Hollandsch zoals je dat nog op koektrommels getekend ziet. Op mooie dagen komen er veel toeristen langs gefietst. De laatste jaren parkeert hier zelfs weleens een heuse touringcar voor een dagtripje.

Dat ons huis ook nog pal aan de Vecht ligt geeft veel meerwaarde. Vanaf bijna alle kamers kijken we uit over het water. In het vaarseizoen gaat de brug naast ons huis elk kwartier open voor de grotere boten. Sloepen, die je hier vooral ziet, kunnen gewoon onder de brug door varen. Als wij met ons bootje stroomafwaarts varen, dan kunnen we uren genieten in de Vechtstreek. Er zijn in de Gouden Eeuw van Maarssen tot Vreeland enorme huizen gebouwd door rijke Amsterdammers, compleet met theehuizen langs de oever voor het betere flaneerwerk. Voor serieuze watersport kunnen we een doorsteek maken naar de Loosdrechtse Plassen via de Mijndense Sluis. En als we meer dagen de tijd hebben kunnen we helemaal naar Amsterdam via de Vinkeveense Plassen.

Gaan wij stroomopwaarts dan komen we al gauw bij de Weerdsluis en kunnen we een mooie ronde varen door de oude binnenstad van Utrecht: via de Oudegracht, langs de terrassen aan de werfkelders en over de singel weer terug. Het zijn twee totaal verschillende tochten waarbij we de keuze meestal laten afhangen van het weer: is het echt warm en zonnig dan gaan we de Vecht op. Bij iets minder weer doen we de stad. Daar is meer gelegenheid om te schuilen en er is meer beschutting tegen de wind. Maar we zijn ook weleens met de boot de stad in gegaan voor boodschappen, en natuurlijk voor de Grand Départ van de Tour de France vorig jaar.

Nu is het vaarseizoen bijna voorbij en dan is de rust wedergekeerd langs de Vecht. Toeristen komen nu niet veel meer, maar wel zakelijke gasten. Juist omdat het hier zoveel rustiger is dan in de stad en je hier nog redelijk en gratis je auto kwijt kunt. Kortom: Oud-Zuilen aan de Vecht is een toplocatie.
Meer info over de Vechtstreek: Zicht op de Vechtstreek

Follow

Eieren zoeken

Eieren zoeken

Limburg heeft zijn vlaai, Brabant de Boscher bol, Friesland suikerbrood, maar wat heeft Utrecht nou eigenlijk voor ‘wereldberoemd’ streekproduct? Het Domtorentje! Volgens internet. Dat is een soort negerzoen met een afbeelding van de Dom er op.

Ik woon nu al vanaf mijn 25ste in Utrecht maar ik heb er, eerlijk waar, nog nooit één gezien, laat staan geproefd. Dus toen ik iets leuks zocht voor de B&B toerist was zo’n grote slagroom bonbon niet het eerste dat in mij op kwam. Pruimenbomen hebben we wel, met van die heerlijke gele pruimpjes, en een enorme oogst. De eerste jaren dat we hier woonden deden we daar niets mee. Ze lagen gewoon te rotten op de stoep en onbekende mensen stonden  regelmatig  ongevraagd uit onze boompjes te plukken. Inmiddels snap ik dat wel, want ze zijn super lekker en in de winkel al gauw drie euro voor een klein bakje. Jam is zo gemaakt, dus dat was mijn specialiteit bij het ontbijt. De rest van de oogst verkopen de kinderen. Op een drukke zomerdag hier op de stoep zijn ze zo weg, plukken, wegen, verkopen, een pond voor een euro.

En toen wilde onze tweede zoon kippen. We hadden ergens gekampeerd waar een kinderboerderij was met ‘knuffelkippen’. Grote beesten waren dat met van die sokken om hun poten en helemaal mak, je kon ze zo optillen. Ik zag daar wel wat in, ik had vroeger een vriendin met een grote kippenren in de tuin. Eieren rapen, graan voeren, leuk!  Er was alleen een agressieve haan bij, dus die wilde ik dan niet. We hebben eens met een tent in Toscane gestaan en daar begon om vier uur ’s morgens een haan te kraaien, die na verloop van tijd steeds antwoord kreeg van de haan op de volgende heuvel. Toen vond ik dat enorm romantisch, maar op een doordeweekse dag in je eigen bed is dat misschien niet zo verkwikkend. Een haan in een dichtbevolkt dorp is sowieso geen goed idee als je het gezellig wilt houden met de buren.

In elk geval, wij vonden op marktplaats mensen die van hun kippenhok af wilden mét drie bewoonsters. Zogenaamde Wyandotte krielen. We kregen er ook een kippen encyclopedie bij, en die bleek onmisbaar, want een kip lijkt wel een heel eenvoudig dier, maar dat is het zeker niet! Wist je bijvoorbeeld dat krielkippen heus niet per sé hele kleine eieren leggen? Dat de grootte van de kip niks zegt over de grootte van het ei? En wat is eigenlijk een hen en een haan en waarom heet het dan ook nog kip? Veel mensen weten zelfs niet hoe dat werkt met die eieren. Denken dat een kip alleen eieren legt als er een haan bij is. Nee, beste mensen, wat wij eten zijn de onbevruchte eieren en die legt een kip in principe elke dag. Zodra een haan ze bevrucht heeft komen er dus kuikens uit. Jaja, ik moest het ook even nalezen, maar zo zit het. Het waarom van die dagelijkse productie is mij vooralsnog niet helemaal duidelijk dus ik hou het er maar op dat een kip eieren legt voor onze consumptie.

En dan is er nog een hele gebruiksaanwijzing en een hoofdstuk met probleem oplossingen. Er is er eentje al vrij lang broeds. Die gaat op de eieren zitten en komt er niet meer van af. Het is kansloos en hardnekkig, de kip eet en drinkt bijna niet meer. Er zijn verschillende maatregelen in zwang om het broeden te stoppen, maar tot nu toe helpt niets echt. Irritant is het wel, want zelfs het kalkstenen fop-ei dat ik daar heb neergelegd wakkert de hormonen al aan. Dat fop-ei was nodig omdat ik eens dagenlang geen eieren kreeg. Een kip kan door stress ‘van de leg’ zijn, maar allemaal tegelijk is raar. Toen op een dag de hond met een ei in zijn bek uit de heg kwam ontdekten we dat daar een hele berg verstopt lag. Ze wisten dus even niet meer waar ze ze laten moesten dat los je op door een ei neer te leggen op de plek waar je ze hebben wilt. Een fop-ei in het leghok dus. Maar zodra mijn broedse vriendin daar de hele dag bovenop blijft zitten weten die andere twee wederom niet waar ze hun ‘ei kwijt moeten’. (Spreekwoorden en gezegden te over hoor, die met kippen te maken hebben!)

Onze tuin vinden de dames inmiddels te klein en ze zijn op verkenning gegaan bij de overbuurman. Ze steken de hele dag de dorpsstraat over, heen en weer. Een prima verkeersdrempel trouwens, iedereen gaat vol op de rem voor onze kippen. Er wordt al jaren gebrainstormd hoe we het verkeer in de straat kunnen afremmen, maar deze maatregel had ik niet bedacht. Bij overbuurman hadden ze ook een legplek gevonden. In een plantenbak, in de zon, vond hij na zijn vakantie een enorme berg eieren. En deze week is het weer raak. Eén broedse kip en nergens een ei te vinden. Het is hier eigenlijk doorlopend Pasen. Het is alleen een beetje jammer dat onze kinderen niet meer zo klein zijn dat ze dat spannend vinden, eieren zoeken. Dus als je me hier aantreft, half gehurkt in de heg, dan weet je hoe laat het is. Alles voor de gasten hè, kakelverse scrambled eggs, het is geen provinciale specialiteit, maar lékker!

 

Follow

Bruiloft en aanverwante zaken

Toen wij gingen trouwen, zo’n honderd jaar geleden, hadden we alles keurig volgens het boekje geregeld. Er was het ja-woord in het stadhuis van Utrecht, een foto-uurtje, een moment met thee en taart voor de naaste familie, een diner, een feest met alle vrienden erbij en een bruidssuite. Er gingen een paar zaken niet helemaal zoals bedacht en het is jammer dat je maar één keer trouwt, zoals ik van plan was, want sommige dingen zou ik nu beslist anders aanpakken.

We kwamen bijvoorbeeld zelf  laat aan op het feest omdat het diner uit was gelopen. De sfeer was al behoorlijk uitgelaten en wij konden er veel te kort van genieten. Een paar uur alweer na onze grootse entrée moest ik mijn kersverse man, die altijd ’t liefst als laatste de deur dicht trekt, bij zijn vrienden vandaan sleuren. De bruidsauto wachtte om ons naar het hotel te brengen. Wie heeft dat bedacht? Dat je op je eigen feest als eerste weg moet?? Achteraf zagen we in het gastenboek dat de rest nog zeker een uur door was gegaan. De hanenpoten werden steeds vager en gezien de rekening was iedereen rondom dronken het stadskasteel uit geschopt. Daar baalden we van, daar hadden we eigenlijk wel bij willen zijn.

Maar ik was broodnuchter aan het eind van het feest, en niet omdat ik zo snel weer weg moest. Ik was namelijk zwanger. Dat was niet helemaal volgens de planning. Het was de eerste keer dat ik probeerde zwanger te worden, en we bleken bovenmatig vruchtbaar. Zoiets kun je helaas niet oefenen qua timing. Fantastisch natuurlijk maar ik kreeg er voor op mijn lazer bij de winkel waar ik mijn bruidsjurk voor de tweede maal ging passen. De verkoopster kon haar irritatie niet verbergen toen ik het vertelde. Moesten ze de jurk helemaal ‘uitleggen’ omdat ik ‘stout was geweest’. De jurk was leuk, maar die bruidsmodezaak, die zou ik een tweede keer zeker niet binnen stappen.

Toen wij ’s nachts in vol ornaat in het hotel aankwamen, verwachtte ik een hartelijk ontvangst. Een felicitatie misschien. De vraag of we een mooie dag hadden gehad. Of een compliment over mijn jurk, al vond ze hem misschien lelijk. IETS! Maar nee, het meisje bij de receptie keek even op, gluurde toen op haar beeldscherm en gaf ons de sleutel. Op de kamer geen enkele aanwijzing dat wij zojuist getrouwd waren. Gewoon, een hotelkamer. Met een bubbelbad, dat wel, maar die maakte vooral een hoop lawaai zo midden in de nacht.

Dus, toen ik de B&B begon en er een bruidspaar boekte bedacht ik me dat ik dat eens even heel anders ging aanpakken. Romantiek, verwennerij, aandacht, gewoon een verlenging van de bruiloft waarin je centraal hebt gestaan. Inmiddels ben ik er achter gekomen dat er maar weinig echte bruidssuites in deze omgeving zijn. Dus ik heb een speciaal bruidsarrangement bedacht. Geen bubbelbad, geen hartvormig bed, maar wel een witte ‘hemel’ en een sprei met rozenblaadjes. De namen op de deur, kaarsen overal, een brandend lampje en de haard aan bij binnenkomst, een fles champagne in de koeler, een kaartje met een persoonlijke felicitatie en uitgebreid ontbijt op bed. De meeste bruidsparen komen via de Parel van Zuilen, even verderop aan de Vecht, en worden hier ’s nachts met een witte sloep van Boei26 voor het huis afgezet. Romantischer dan dat kan ik het niet bedenken. Een compliment over de jurk kan ik niet geven, meestal slaap ik als het bruidspaar met de sleutel binnen komt, maar ik zorg er altijd voor dat ik ze even heb gezien overdag, en anders mag ze hem alsnog showen, the day after.

Zo hoort het, vind ik. Geen mens mag na zo’n dag in de rommel van zijn eigen huis terecht komen en de volgende ochtend katerig wakker worden met alleen nog een halfje oud brood in de kast. Maar al helemaal niet in een saai hotel waar niemand de moeite neemt om er iets speciaals van te maken, als je zojuist de grootste stap van je leven hebt genomen.
Follow my blog with Bloglovin

Follow