Select Page
Kerst Moet Thuis

Kerst Moet Thuis

Kerstmis vieren we thuis dit jaar. Hoe verleidelijk het ook is om weer weken op de huizenruil site te zoeken naar een ideale plek in de sneeuw, de kans is klein dat iemand van daar wil vertoeven in een druilerig Nederland en bovendien: de kinderen willen niet mee. Die hechten toch meer waarde aan de traditie dan ik dacht. Ze staan er op dat we het weekend na Sinterklaas een kerstboom gaan halen, liefst weer bij dezelfde kerstbomen boer. Dezelfde dozen worden van zolder gehaald, en we staan elk jaar voor hetzelfde probleem. We hoeven goddank niet elk jaar nieuwe ballen in de boom  – wat een onzinnige trend is dat! Maar hoe kan het toch dat we wel alle ballen terugvinden maar niet de haakjes? Geen idee waar we die toch laten, en om nou de hele kerstshow in het tuincentrum door te ploeteren voor een doosje haakjes gaat te ver, dus het is elke keer weer improviseren met dichtbinders van vuilniszakken.

Eerste kerstdiner met familie A, tweede kerstdag diner met familie B, en altijd hier. Dat is niet erg, dat is fijn, want we hebben echt een ideaal kersthuis. Zo eentje uit films. Met een haard en een boom die tot het plafond komt en dan zijn de muren ook nog rood geverfd. Het enige puntje waar ik elk jaar weer voor moet strijden is dat ik het diner in de woonkamer wil, en niet in de eetkamer. In de woonkamer staat immers de boom, en daar brandt de haard. Daar is ook meer ruimte. En aangezien we de hele avond aan tafel zitten met minstens tien man, wil ik de hele boel omgooien. De loodzware eettafel moet dan op z’n kant door de deur. Verschuiven met een paar kussens eronder gaat nog, maar een tafel van 2,50 op z’n kant gooien is best tricky. Of je gaat met z’n allen door de rug, of de tafel klettert met zo’n klap op de grond dat je je afvraagt of het huis dit wel overleeft.  Het is verder een klusje van niks, in een half uurtje is het gepiept, maar ik moet steeds weer uitleggen waarom het nodig is. En dat het leuker is.

Derde kerstdag zijn we zo tonnetje rond gegeten dat we geen pap meer kunnen zeggen en alleen nog met een joggingbroek op de bank willen hangen. Blij dat het klaar is, maar toch was het weer leuk.

Een aantal jaren geleden belandden we op tweede kerstdag op een tropisch eiland. Dat was de meest vreemde kerstbeleving ooit. Op het strand lagen de restanten van wat kennelijk een wild feest was geweest en de kerstboom, in alle kleuren van de regenboog, stond misplaatst te schitteren bij dertig graden Celsius. Nee, zon en kerst gaan niet samen. Op kerstdag moet het sneeuwen, of op z’n minst grijs zijn. Zon en warmte zijn grote spelbrekers, die twee dagen in het jaar.

Vorig jaar gingen we op wintersport. Ik dacht, als ik een leuk huis vind, in de sneeuw, zoals in Wham’s ‘Last Christmas’, dan hebben we toch de ideale kerstsfeer. Hoeven we niet in een week heen en weer te scheuren zoals in de voorjaarsvakantie, maar hebben we nog een paar vrije dagen eromheen. Bovendien is het waarschijnlijk minder druk op de pistes. Met een ander gezin hebben we dagen en dagen over het internet gesurft. Dat viel niet mee. Echt mooie sfeervolle huizen waren onbetaalbaar. En betaalbare huizen zagen er van buiten wel leuk uit maar waren van binnen zo steriel en modern dat ik er geen warme gevoelens bij kreeg. Totdat ik het na driehonderd huizen wilde opgeven en toch nog een sfeervolle hut in de schoot geworpen kreeg. Een oude boerderij, alles van hout, met open haarden, een grote eettafel en zelfs een biljarttafel. Zo had ik het me voorgesteld, en als het aan mij lag, gingen we er dit jaar weer heen. Maar: de kinderen willen niet. Althans, niet met kerstmis. Kerstmis moet thuis. Want in de Alpen hadden we geen boom. Geen kerstversiering en nee, ook geen cadeautjes. Cadeautjes moet namelijk onder de boom, dat is dan weer mijn mening, en geen boom: geen cadeaus.  Maar ook als ik voorstel om de kerstboom op de dakkoffer te binden en alles mee te slepen, ze willen ’t niet. Kerst moet thuis, bij ons eigen vuur, met onze eigen beesten erbij en met onze familie. En gelijk hebben ze ook eigenlijk. Ik tik dit op mijn bank, met een vuurtje rechts en de Carpenters op links, buiten is het vandaag nauwelijks licht geweest en het is hier heerlijk.

Follow